Πολλά παιδιά κάνουν τις πρώτες τους ερωτήσεις για το σώμα σε φίλους ή στο διαδίκτυο. Το σχολείο μπορεί να προσφέρει κάτι που λείπει από εκεί: ακριβή πληροφορία, κατάλληλη για την ηλικία, μέσα σε ασφαλές πλαίσιο.
Τι λένε οι διεθνείς οργανισμοί
Το 2018, έξι οργανισμοί του ΟΗΕ (UNESCO, UNAIDS, UNFPA, UNICEF, UN Women και WHO) εξέδωσαν κοινές τεχνικές οδηγίες για την εκπαίδευση για το σώμα και τις σχέσεις. Οι οδηγίες παρουσιάζουν τα στοιχεία υπέρ της ολοκληρωμένης εκπαίδευσης και τα χαρακτηριστικά των αποτελεσματικών προγραμμάτων. Στόχος τους είναι να βοηθήσουν όσους σχεδιάζουν σχολική ύλη[1].
Όχι μόνο «βιολογία»
Η αγωγή υγείας δεν αφορά μόνο το σώμα. Αφορά και τα συναισθήματα, τις φιλίες, τα όρια και τη ζήτηση βοήθειας. Ο ΠΟΥ τονίζει ότι ένα προστατευτικό και υποστηρικτικό περιβάλλον στην οικογένεια, στο σχολείο και στην κοινότητα είναι σημαντικό για την ψυχική υγεία των εφήβων[2].
Το ελληνικό πλαίσιο
Στην Ελλάδα, τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων αξιοποιούν Προγράμματα Καλλιέργειας Δεξιοτήτων που υποβάλλουν φορείς και εγκρίνει το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής[3]. Ένα σχολείο που σχεδιάζει δράσεις αγωγής υγείας μπορεί να ξεκινήσει από εκεί.
Σχολείο και οικογένεια μαζί
Η αγωγή υγείας στο σχολείο δεν παίρνει τη θέση της οικογένειας. Η καλύτερη πρακτική είναι οι γονείς να γνωρίζουν τι θα διδαχθεί και να μπορούν να συνεχίσουν τη συζήτηση στο σπίτι. Γι' αυτό στο Essense οι γονείς βλέπουν όλη την ύλη (για γονείς, για σχολεία).